ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Οι Συνταγματικές νομικές αποδείξεις

Η νομική στοιχειοθέτηση της «ορκοδοσίας» ή «ορκωμοσίας» των Ελλήνων πολιτών μέσα από τη συνταγματική ιστορία του Ελληνικού Κράτους.

Μέρος πρώτο – Συνταγματική χρονική περίοδος 1821 έως 1843

Η νομική στοιχειοθέτηση των ανωτέρω αναγραφομένων που αφορά το νομικό δικαίωμα της «ορκοδοσίας» ή «ορκωμοσίας» των Ελλήνων πολιτών προκύπτει αυτούσια από τη βάση της εθνικής νομοθεσίας του Ελληνικού Κράτους, η οποία αριθμεί περίπου εβδομήντα πέντε (75) νομοθετήματα, που είναι όλα τα Συντάγματα (και οι εφαρμοστικοί ή κανονιστικοί νόμοι) χωρισμένα ανά νομική κατηγορία και χρονική περίοδο, ως εξής:

01

Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος – Περίοδος 1821–1832

1

Α΄ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ

Προσωρινή Διοίκηση 1821–1823. Τμήμα Β΄ – Περί Γενικών Δικαιωμάτων των κατοίκων της Επικράτειας της Ελλάδος.

Πηγή – Βικιπαίδεια: Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου.

Άνοιγμα πηγής
2

Β΄ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΣΤΡΟΥΣ

Προσωρινή Διοίκηση 1823–1827. Τμήμα Β΄ – Περί Γενικών Δικαιωμάτων των Ελλήνων.

Πηγή – Βικιπαίδεια: Β΄ Εθνοσυνέλευση Άστρους.

Άνοιγμα πηγής
3

Γ΄ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

Πηγή – Βικιπαίδεια: Γ΄ Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης.

Άνοιγμα πηγής
4

Δ΄ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΡΓΟΥΣ

Προσωρινή Διοίκηση 1829–1832. Τμήμα Β΄ – Περί των Πολιτικών Δικαιωμάτων των Ελλήνων εκ των 238 Πληρεξουσίων.

Πηγή – Βικιπαίδεια: Δ΄ Εθνοσυνέλευση Άργους.

Άνοιγμα πηγής
5

Ε΄ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΡΓΟΥΣ 1831–1832

Η Ε΄ Εθνοσυνέλευση άρχισε τις εργασίες της στο Άργος τον Δεκέμβριο του 1831 και τις συνέχισε στο Ναύπλιο μέχρι τον Μάρτιο του 1832.

Πηγή – Βικιπαίδεια: Ε΄ Εθνοσυνέλευση 1832.

Άνοιγμα πηγής
Το «ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ»

Στην Εθνοσυνέλευση ψηφίστηκε στις 15 Μαρτίου 1832 εκ των 238 Πληρεξουσίων το «ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ», στο οποίο μεταξύ άλλων προβλεπόταν και τα εξής:

Β

ΔΗΜΟΣΙΟΝ Ή ΚΟΙΝΟΝ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

§. 2. Περί Έλληνος, και Πολίτου

Άρθρο 13. Έλληνες είναι:

α) όσοι αυτόχθονες της Ελληνικής Επικρατείας πιστεύουσι εις Χριστόν.
β) Όσοι εις ξένας Επικρατείας εγεννήθησαν εκ γονέων αυτοχθόνων, ή εκ μόνου πατρός Έλληνος, και πρεσβεύουσι την πάτριον θρησκείαν.
γ) Όσοι πρεσβεύοντας την επικρατούσα θρησκείαν, ομόγλωσσοι και ετερόγλωσσοι, συνέτρεξαν εις την Ελλάδα και συνηγωνίσθησαν μετά των αυτοχθόνων εν τω διαστήματι του ιερού προς την ελευθερίαν αγώνος.
δ) Όσοι εκ των πρεσβευόντων την επικρατούσαν θρησκείαν ήλθον προ ενός έτους εις την Ελλάδα, και έχουν σταθεράν κατοικίαν εις μίαν κοινότητα, ζώντες από της τέχνης ή βιομηχανίας των, εάν παραιτηθώσι πρότερον επισήμως από του να είναι υπήκοοι άλλου Κράτους.
ε) Όσοι αλλοεθνείς εις Χριστόν πιστεύοντες ήλθον και συνηγωνίσθησαν μετά των αυτοχθόνων τρία έτη τον της ελευθερίας αγώνα, έχουν αποδείξεις των εκδουλεύσεως και της τιμίας διαγωγής των, και ενυμφεύθησαν Ελληνίδα, ή ευρίσκονται την σήμερον διαμένοντες εις την Ελλάδα, αλλά υποχρεούνται να παραιτηθώσι πρότερον επισήμως από του να είναι υπήκοοι και υπό προστασίας άλλης δυνάμεως.
Ϛ) Όσοι εις το εξής γένωσι δεκτοί ως Έλληνες κατά τους επί τούτου εν τω παρόντι νόμους.
Άρθρο 14

Οι Έλληνες όλοι, θεωρούμενοι ως μέλη μιάς και της αυτής επικρατείας της Ελληνικής, καταγράφονται εις το Φυλετικόν κατάστιχον της κοινότητος, όπου εγεννήθησαν ή διαμένουσι, κάμνοντες τον όρκον του Έλληνος.

«Κάμνοντες τον όρκον του Έλληνος»

Όσοι ήδη απέκτησαν το δικαίωμα της ψήφου, λέγονται Πολίται, και ως τοιούτοι καταγράφονται εις το Πολιτικόν κατάστιχον της κοινότητος των, κάμνοντες τον όρκον του πολίτου.

«Κάμνοντες τον όρκον του πολίτου»

Άρθρο 15

Δεν εμπορούν να έχουν, αλλά μάλιστα αποστερούνται και χάνουν το δίκαιον του Έλληνος και του πολίτου.

α) Οι πολιτογραφούμενοι εις άλλο Έθνος ή καταφεύγοντες υπό την υπεράσπισιν ξένης Δυνάμεως.
β) Οι κινούντες όπλα κατά της Πατρίδος και βοηθούντες εξωτερικούς εχθρούς.
γ) Οι λαμβάνοντες παράσημα παρά των άλλων Δυνάμεων υπουργοί της Ελληνικής Κυβερνήσεως άνευ αδείας αυτής.
δ) Χάνουν το δικαίωμα του πολίτου, οι υποπίπτοντες εις εγκλήματα ατιμωτικά και οι πωλούντες ή αγοράζοντες ψήφους.
ε) Οι υπό δίκην εγκληματικήν όντες, οι φυγόδικοι, οι φρενοβλαβείς, οι οικιακοί άγαμοι υπηρέται, και οι συζώντες μετά πολλακών μένουν αργοί των δικαιωμάτων του πολίτου, εν όσω ευρίσκονται υποκείμενοι εις τα κωλυτικά ταύτα αίτια.
02

§. 3. Περί πατριογραφήσεως και πολιτογραφήσεως

Άρθρο 16

Όσοι έρχονται εις το εξής να κατοικήσωσι σταθερώς εις την Ελλάδα, γίνονται δεκτοί μεταξύ των Ελλήνων, και απολαύουσι τα δικαιώματα του Έλληνος, πατριογραφούμενοι κατά τους εφεξής όρους:

α) Οι ερχόμενοι από τους τόπους τους λαβόντας τα όπλα απ’ αρχής και συναγωνισθέντες μέχρι τέλους του αγώνος, πατριογραφούνται ευθύς εις οποιανδήποτε Κοινότητα αποκατασταθώσιν, απολαύοντες τα αυτά δίκαια με τους αυτόχθονες.
β) Οι καταγόμενοι από τους τόπους τους λαβόντας τα όπλα κατά τον ιερόν αγώνα της ελευθερίας και μη ελευθερωθέντες, μετερχόμενοι τέχνην τινά, ή επιστήμην, εάν έλθωσι με τας οικογενείας των πατριογραφούνται ευθύς, εν δε μόνοι μετά εν έτος.
γ) Οι ερχόμενοι από άλλους τόπους παρά τους άνω ρηθέντας πατριογραφούνται μετά έν έτος της συνεχούς διαμονής των εις την Ελλάδα, αν έρχωνται με τας οικογενείας των, εάν δε μόνοι, μετά δύο έτη.
δ) Όσοι αλλοεθνείς Χριστιανοί φέρωσι τίνα βιομηχανίαν ή τέχνην, ή νυμφευθώσιν εις τον τόπον με Ελληνίδα, ανατρεφομένων των ίδιων των τέκνων κατά το δόγμα της μητρός, πατριογραφούνται μετά τριών ετών συνεχή διαμονήν εις μίαν κοινότητα.
ε) Όσοι Χριστιανοί έλθουν εις την Ελλάδα και συστήσωσι σημαντικά καταστήματα, συντείνοντα εις την πρόοδον των τεχνών, των επιστημών, του εμπορίου και της βιομηχανίας, πατριογραφούνται μετά έν έτος της διαμονής των εις την Ελλάδα.
Ϛ) Όσοι δε ομοεθνείς ετερόχθονες συνηγωνίσθησαν αποδεδειγμένως μετά των αυτοχθόνων καθ’ όλον το διάστημα της επαναστάσεως, οι τοιούτοι λογίζονται πολίται Έλληνες, και απολαμβάνουσι τα τε πολιτικά και συνταγματικά δικαιώματα άμα καταγραφώσιν εις Ελληνικήν κοινότητα, και έχωσι τα ανήκοντα χαρακτηριστικά.
Άρθρο 17

Οι πατριογραφούμενοι, αμέσως απολαύουσιν εξ’ ίσου τα δίκαια του Έλληνος.

Άρθρο 18

Η προθεσμία της εις την Ελλάδα διαμονής προς πατριογράφησιν λογίζεται, αφ’ ού καιρού ο θέλων να συγκαταριθμηθή μεταξύ Ελλήνων, φανερώση εγγράφως την θέλησιν του εις την Δημογεροντίαν της κοινότητος όπου κατοικεί.

Άρθρο 19

Όλοι οι ως ανωτέρω πατριογραφηθέντες Έλληνες, καταγράφονται και εις το Πολιτικόν κατάστιχον της κοινότητος των, πολιτογραφούμενοι, οι μεν εκ του α΄ και β΄ του αρ. 16 μετά ένα χρόνον από της πατριογραφήσεως, οι δε λοιποί, αφού μετά την πατριογράφησίν των διαμείνωσι διπλάσιον χρόνου διάστημα εφ’ όσον εχρειάζετο διά να πατριογραφηθώσιν.

Οι δε προ έτους από της σήμερον ελθόντες εις την Ελλάδα και συγκαταταχθέντες μεταξύ των Ελλήνων ως το άρθρον 13, θέλουν πολιτογραφηθή έν έτος μετά την πατριογράφησιν, αν ήναι από τους τόπους τους λαβόντας τα όπλα και μη ελευθερωθέντες, και ήλθον με τας οικογενείας των, μετά δύο δε έτη, αν ήλθον μόνοι των από τους ιδίους τόπους, και μετά τρία έτη, αν κατάγωνται από άλλους τόπους παρά τους ειρημένους.

Άρθρο 20

Ο πολιτογραφούμενος μη αυτόχθων απολαύει αμέσως τα δίκαια του πολίτου, κατά τους επί τούτου νόμους.

Υπουργού όμως χρέη δεν ημπορεί να λάβη και αυτός ο ομόγλωσσος, παρά πέντε έτη μετά την πολιτογράφησίν του, και την εις την Ελλάδα διαμονήν του.

Διοικητού δε μετά τρία έτη, και Δικαστού μετά δύο. Αντιπρόσωπος όμως ή πληρεξούσιος δεν δύναται να γένη, εάν δεν διαμείνη προσέτι επτά χρόνους κατά συνέχειαν εις την επαρχίαν όπου επολιτογραφήθη.

Οι δε εξ’ αλλοεθνών πολιτογραφηθέντες δεν δύνανται ισοβίως να γένωσιν Αντιπρόσωποι ή Πληρεξούσιοι ή Γερουσιασταί.

Άρθρο 21

Η πατριογράφησις γίνεται διά διπλώματος της Κυβερνήσεως, εκδιδομένου κατά συνέπειαν αναφοράς υπογεγραμμένης υπό δέκα εγκρίτων και τιμίων πολιτών, κατοίκων της Κοινότητος όπου έχει την διαμονήν ο πατριογραφούμενος και επικυρωμένη παρά της Δημογεροντίας της αυτής Κοινότητος και της επαρχιακής Δημογεροντίας.

Άρθρο 22

Η πατριογράφησις γίνεται διά διπλώματος, διευθυνομένης της αναφοράς του ζητούντος την πολιτογράφησιν εις την Κυβέρνησιν κατά τους ανωτέρω τύπους, συνοδευούσης και το δίπλωμα της πατριογραφήσεως, υπογεγραμμένης υπό είκοσι των εγκριτοτέρων και τιμίων πολιτών της επαρχίας και επικυρωμένη υπό της επαρχιακής Δημογεροντίας.

Άρθρο 23

Ο πατριογραφούμενος, παρουσιάζων το παρά της Κυβερνήσεως πατριογραφικόν δίπλωμα εις την επαρχιακήν Δημογεροντίαν και ακολούθως εις τους Δημογέροντας της κοινότητας της διαμονής του, καταγράφεται εις το Φυλετικόν κατάστιχον αυτής και κάμνει τον όρκον του Έλληνος επ’ Εκκλησίας, ενώπιον των Δημογερόντων και του λαού.

«Κάμνει τον όρκον του Έλληνος επ’ Εκκλησίας»

Άρθρο 24

Ο πατριογραφούμενος καταγράφεται εις το Πολιτικόν κατάστιχον κατά τους αυτούς τύπους και δίδει τον όρκον του Πολίτου.

«Δίδει τον όρκον του Πολίτου»

Άρθρο 25

Δια μεγάλα ανδραγαθήματα και διαποδεδειγμένας σημαντικάς υπηρεσίας και εκδουλεύσεις εις τας χρείας της Πατρίδος, η Νομοθετική εξουσία δύναται να δίδη την πατριογράφησιν, ή και την πολιτογράφησιν, ως ανταμοιβήν εις τους εντίμους και αξίους.

Άρθρο 26

Ο απαιτούμενος καιρός δια την πατριογράφησιν ή πολιτογράφησιν των έξωθεν ελθόντων ομογενών, εν τω διαστήματι του αγώνος, λογίζεται αφ’ ής ημέρας ήλθον ούτοι εις την Ελλάδα.